* on-line.gr *

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Editorial: Το περιοδικό μας ξεκίνησε από τον Πάνο Σ. Αϊβαλή, δημοσιογράφο πριν είκοσι χρόνια [1996] με μοναδικό σκοπό την παρουσίαση όλων των τάσεων της Λογοτεχνίας -ελληνικής και ξένης- με κύρια έμφαση στην ελληνική λογοτεχνία και ποίηση. [ http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Yfos/Yfos.html ]
Η Φωτό Μου
Επιμέλεια Σελίδας: Πάνος Αϊβαλής - kepeme@gmail.com...............................................................................
δ/νση αλληλογραφίας: Μεσολογγίου 12 Ανατολή Νέα Μάκρη 190 05, τηλ. 22940 99125 - 6944 537571 και 210 8656.731
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
«O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…». Γκαίτε
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Από την εκδήλωση - παρουσίαση του λογοτεχνικού περιοδικού ΥΦΟΣ στο πατάρι των εκδόσεων Πατάκη




* Θερμές ευχαριστίες στον εκλεκτό φίλο και συνάδελφο Γιώργο Παπαθανασόπουλο
για την ωραία και προσεγμένη σκηνοθετική δουλειά που έχει κάνει στο παραπάνω βίντεο.

www.yfos-texnes.blogspot.gr

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

«Αντίο» στο ζωγράφο Δημήτρη Μυταρά

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

mitaras-dimitris_1.jpg

Δημήτρης Μυταράς (1934 – 2017) | ΕUROKINISSI

Σε ηλικία 83 ετών πέθανε ο σπουδαίος ζωγράφος και καινοτόμος δάσκαλος Δημήτρης Μυταράς, μετά από μεγάλα προβλήματα υγείας, που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια.
Ο χαρισματικός δημιουργός και παθιασμένος δάσκαλος σπούδασε ζωγραφική στη Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1953-1958) έχοντας καθηγητές τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Παπαλουκά. 
Συνέχισε σπουδές στη σκηνογραφία στην «École Supérieure des Arts Décoratifs» καθώς και εσωτερική διακόσμηση στη Métiers d'Art στο Παρίσι (1960-1964) με υποτροφία του ΙΚΥ.
Το 1975 εκλέχθηκε καθηγητής της ΑΣΚΤ, όπου ανέλαβε αρχικά το Προκαταρκτικό και στη συνέχεια το Α’ Εργαστήριο Ζωγραφικής.
Έργα του έχουν εκτεθεί στην Αθήνα, σε ατομικές εκθέσεις στις γκαλερί "Ζυγός", "Άστορ", "Μέρλιν", αίθουσα Τέχνης (Θεσσαλονίκη), καθώς επίσης και στη Μπολόνια, Φλωρεντία, Ρώμη, Γένοβα και αλλού.
To Μάρτιο του 2008 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών Η Ακαδημία τον διέγραψε από την επετηρίδα της διότι μετά από ασθένεια έμεινε τυφλός.

_________________

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Νέες εκδόσεις Κέντρου Λαογραφίας: Επετηρίς του Κέντρου Λαογραφίας, τόμος 31-32 (2004-2009) και τόμος 33-34 (2010-2013)

Σας ενημερώνουμε ότι κυκλοφορήθηκαν δύο τόμοι της Επετηρίδας του Κέντρου Λαογραφίας, τόμος 31-32 (2004-2009) και τόμος 33-34 (2010-2013)

Επετηρίς του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, τόμος 31-32 (2004-2009), Αθήνα 2016, σελ. 656, [ISSN 1011-7946]
Επετηρίς του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, τόμος 33-34 (2010-2013), Αθήνα 2016, σελ. 900, [ISSN 1011-7946]

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε στην δικτυακή πύλη του Κέντρου.

Εκ της Γραμματείας
Ανθούλα Μπάκολη


Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας
της Ακαδημίας Αθηνών
Ηπίτου 3, 10557 Αθήνα

Hellenic Folklore Research Centre
Academy of Athens
3, Ipitou St. – Athens 105 57, Greece


~~~~~~~~~~~~~~~~
  Νέες εκδόσεις:   

Επετηρίς του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, τόμος 31-32 (2004-2009), Αθήνα 2016, σελ. 656, [ISSN 1011-7946]

Επετηρίς του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, τόμος 33-34 (2010-2013), Αθήνα 2016, σελ. 900, [ISSN 1011-7946]

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Αντίο στον πεζογράφο Χριστόφορο Μηλιώνη

Εταιρία Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης

Με λύπη σας πληροφορούμε ότι πέθανε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες διηγηματογράφους, ο βραβευμένος και καταξιωμένος πεζογράφος Χριστόφορος Μηλιώνης. Συλλογές διηγημάτων: Παραφωνία (1961)· Το πουκάμισο του Κένταυρου (1971)· Τα διηγήματα της Δοκιμασίας (1978)· Το πουκάμισο του Κένταυρου και τ’ άλλα διηγήματα (1982, συγκεντρ. έκδ.)· Καλαμάς κι Αχέροντας (1985)· Χειριστής ανελκυστήρος (1993)· Το μικρό είναι όμορφο (1997)· Τα φαντάσματα του Γιορκ (1999)· Μια χαμένη γεύση (1999)· Η φωτογένεια (2002), Ακροκεραύνια (1976)· Το μοτέλ. Κομμωτής κομητών (2005), Μυθιστορήματα: Δυτική συνοικία (1980)· Ο Σιλβέστρος (1987). 
Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (1986), το Βραβείο του περιοδικού Διαβάζω (2000) και το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (2005).

~~~~~~~~~~

Ο Χριστόφορος Μηλιώνης γεννήθηκε στο Περιστέρι Πωγωνίου, των Ιωαννίνων, το 1932. Φοίτησε στη Ζωσιμαία Σχολή και σπούδασε φιλολογία στο ΑΠ Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε τη μέση εκπαίδευση, στην Ελλάδα και την Κύπρο, ως καθηγητής, γυμνασιάρχης και σχολικός σύμβουλος. Υπήρξε μέλος της ομάδας εργασίας που συνέταξε τα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γυμνασίου/Λυκείου, και μέλος των εκδοτικών ομάδων των γιαννιώτικων περιοδικών «Ενδοχώρα» και «Δοκιμασία».
Αρκετά άρθρα του δημοσιεύτηκαν στην Φιλολογική Καθημερινή και αργότερα στα Νέα.
Ήταν σύζυγος της ομότιμης καθηγήτριας της γαλλικής φιλολογίας Τατιάνας Τσαλίκη-Μηλιώνη και ιδρυτικό μέλος (έχοντας διατελέσει και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου) της Εταιρείας Συγγραφέων.
Στα γράμματα πρωτοπαρουσιάστηκε το 1954, με διήγημά του στο περιοδικό  Ηπειρωτική Εστία.
Ακολούθησαν τα βιβλία διηγημάτων (θεωρείται από τους σημαντικότερους του είδους στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα).
Στα 85 του πέθανε ο πολυβραβευμένος πεζογράφος και εκπαιδευτικός Χριστόφορος Μηλιώνης.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ελισάβετ Κοτζιά, Πειραματική δοκιμασία
Καθημερινή, Διακρίνοντας, 16 Ιουνίου 2002
(αποσπάσματα)

... 
Ο τίτλος του βιβλίου «Τα διηγήματα της δο­κιμασίας» είναι δίσημος: Από τη μια συνδέ­εται με το γιαννιώτικο περιοδικό «Δοκιμα­σία», στην εκδοτική ομάδα του οποίου ανή­κε ο Μηλιώνης και όπου πρωτοδημοσιεύ­θηκαν τα διηγήματά του κατά τη διάρκεια της δι­κτατορίας. Και από την άλλη υποδεικνύει τις εξαι­ρετικά δύσκολες συνθήκες μέσα στις οποί­ες τα κείμενα αυτά επεδίωξαν να εκφρά­σουν το αίσθημα του φόβου, του άγχους, της αβεβαιότητας, της αμφιβολίας, του πνιγ­μού και της ανασφάλειας σε μια εποχή ό­που και η παραμικρή αμφισβήτηση των κρατούντων ισοδυναμούσε ενδεχομένως με φυλάκιση. Αν οι νεαροί Έλληνες πεζο­γράφοι της δεκαετίας του '50 και του '60 θέλησαν να εκφράσουν το αίσθημα του πο­λιτικού και του κοινωνικού αδιεξόδου της ε­ποχής τους μέσα από ένα λογοτεχνικό ρεύ­μα στο οποίο επικράτησε ως επί το πλεί­στον η οργή (Νίκος Κάσδαγλης, Αλέξαν­δρος Κοτζιάς, Ρένος Αποστολίδης, Μένης Κουμανταρέας, Βασίλης Βασιλικός), ο Χρι­στόφορος Μηλιώνης θέλησε αντιθέτως να εκφράσει στις αρχές της δεκαετίας του '70 το ίδιο συναίσθημα αδιεξόδου μέσα από τις σκληρές γραμμές του χώρου απ' όπου το ανθρώπινο πρόσωπο κυ­ριολεκτικώς ή μεταφορικώς απουσιάζει.

Η ιδιαιτερότητα των δέκα διηγημάτων του Μηλιώνη είναι ότι αναπτύσσονται με τον τρόπο του γαλλικού «νέου μυθιστο­ρήματος» της Ναταλί Σαρότ και του Αλεν Ρομπ-Γκριγιέ. Η πλοκή με άλλα λόγια είναι ανύ­παρκτη, ο χρόνος στατικός, τα πρόσωπα δεν συνιστούν παρά αναπόσπαστο κομμάτι του χώρου ο οποίος και αποτελεί τον μεγάλο πρωταγωνιστή: ένα διαμέρισμα, ένα χωριό, ένας αυτοκινητόδρομος, μια παράγκα στη χιονισμένη Κατάρα, ένα εγκαταλελειμμένο δίπατο σπίτι, μια σχολική τάξη γαλλικών. Ο α­φηγητής περιορίζεται στο να περιγράψει τα χαρακτηριστικά τους μαζί με τις κινήσεις αν­θρώπων που μοιάζουν με αποπροσωποποιημένους θεσμούς καθώς άλλοτε έχουμε να κάνουμε με δύο χωροφύλακες, άλλοτε με δύο φαντάρους, με μια δασκάλα κι έναν σχολικό επιθεωρητή, με δύο ξενόγλωσσους τουρίστες, με έναν οδηγό που φορά μαύρα γυαλιά. Κι ο χώρος στον οποίο κινούμαστε βρίσκεται στην Ελλάδα της μεταβατικής πε­ριόδου: της υπανάπτυξης από τη μια μεριά με τις λάμπες λουξ μέσα στις παράγκες, και του καταναλωτισμού από την άλλη με την κα­ταιγιστική διαφήμιση και την εξιδανίκευση των ηλεκτρικών οικιακών συσκευών. 

Όπως έχει παρατηρήσει ο Σπύρος Τσακνιάς, στα «Διηγήματα της δοκιμασίας» ο Χριστόφορος Μηλιώνης πειραματίσθηκε πάνω σε μια εντελώς νέα για τα ελληνικά δεδομένα γραφή, τηρώντας όμως ταυτό­χρονα κάποια απόσταση από το κλασικό αντι-μυθιστόρημα καθώς δεν επεδίωξε την πλήρη αποπροσωποποίηση και την ολοσχε­ρώς αντικειμενική παράσταση. Παρά το γε­γονός έτσι ότι υποδύεται έναν ουδέτερο παρατηρητή που απλώς περιγράφει και κα­ταγράφει τα πράγματα, ο αφηγητής του Μηλιώνη δεν αποφεύγει εντέλει να αποκα­λύψει εν μέρει την εσωτερική του σκοπιά: ο αντίκτυπος που η φυσιολογία του χώρου έ­χει πάνω στη ματιά του, προδίδει κάποιες α­πό τις συναισθηματικές του διαθέσεις και ο βιωματικός Μηλιώνης κάνει με αυτόν τον τρόπο δειλά δειλά την παρουσία του.
...
Ο Χριστόφορος Μηλιώνης

_______________

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Μάριο Βίττι: Ιταλός όσο και Έλληνας

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

«Μιλώντας για το έργο μου, πρέπει να πω ότι αισθάνομαι πως αντιπροσωπεύω μιαν ευρύτερη ομάδα ανθρώπων: εκείνων που προώθησαν τις νεοελληνικές σπουδές στην Ελλάδα και την Ιταλία. Και πρέπει επίσης να πω πως χαίρομαι για την αποψινή εκδήλωση, που τιμά τα ενενήντα μου χρόνια και γίνεται όσο είμαι εν ζωή και όχι μετά τον θάνατό μου». Έτσι αντιφώνησε χθες το απόγευμα στο κεντρικό κτίριο του Μουσείου Μπενάκη, ο Μάρι Βίττι την προσφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, ο οποίος εξήρε την επιστημονική προσωπικότητα ενός ερευνητή που δίδαξε και επηρέασε πολλές γενιές νεοελληνιστών.

«Ο Μ. Βίττι διαμόρφωσε την εικόνα που έχουμε για την ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας», παρατήρησε ο Νάσος Βαγενάς, ομότιμος καθηγητής Θεωρίας και Κριτικής της Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών: «Ιταλός ληξιαρχικά, ο Βίττι είναι δίγλωσσος (με Ελληνίδα μητέρα), αλλά όχι και διχασμένος αφού γέρνει περισσότερο προς την ελληνική πλευρά. Γονιμοποιώντας τόσο την πανεπιστημιακή φιλολογία όσο και τη λογοτεχνική κριτική, είναι ο άνθρωπος που έβαλε τα θεμέλια για την ίδρυση των ανθηρών σήμερα καλβικών σπουδών. Εστιάζοντας την προσοχή του στο ιταλόφωνο ποιητικό έργο του Ανδρέα Κάλβου, έδειξε το περιβάλλον από το οποίο προήλθαν οι ελληνικές ?'Ωδές''. Και ας μην ξεχνάμε πως, εκτός από τον Κάλβο, ο Βίττι μελέτησε την ιστορία του ρεαλισμού στην ελληνική πεζογραφία, αναδεικνύοντας εκ παραλλήλου την ποίηση του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη, καθώς και τη λογοτεχνική παραγωγή της Γενιάς του 1930. Τέλος, γράφοντας την ?'Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας'', αποδείχθηκε ο πλέον κριτικός ιστορικός λογοτεχνίας. Μένοντας, άλλωστε, με το ένα πόδι έξω από την Ελλάδα, είχε τη δυνατότητα να υιοθετήσει μιαν οπτική με μεγάλη ευρυχωρία».
Τους ερευνητικούς σταθμούς που διέγραψε με την πορεία του ο Μ. Βίττι επισήμανε από την πλευρά του ο Αλέξης Πολίτης, ομότιμος καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης: πρώτα ο συσχετισμός των κλέφτικων τραγουδιών με τα μοιρολόγια, μετά το αναγεννησιακό επτανησιακό θέατρο, ύστερα ο Κάλβος και κατόπιν η «Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας», όπου διερευνήθηκαν οι απαρχές της πεζογραφίας μας σε συνάρτηση με ποικίλες μορφές της νεοελληνικής πραγματικότητας.

_____________

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

H γενιά του '30, φωτογραφημένοι από τον Άγγελο Κατακουζηνό

Οι διασημότεροι εκπρόσωποι της γενιάς του '30, φωτογραφημένοι από τον Άγγελο Κατακουζηνό στο σαλόνι της οικίας του.
Όρθιοι: Βενέζης (δεύτερος από αριστερά) και προς τα δεξιά: Ελύτης, Σεφέρης, Καραντώνης. Στο άκρο δεξιά ο Θεοτοκάς. Καθιστοί από αριστερά: Τερζάκης, Δημαράς, Κατσίμπαλης και στο άκρο δεξιά ο Εμπειρίκος.